Sirtlon

Hikoyadan: “Yoʻl chetidagi daraxt yonidagi chuqurlikda bir kuchukcha gʻingshib yotardi. Mallamtir, qora tumshuqli, munchoqdek koʻzlarini moʻltiratib menga yordam ber degandek qaraydi. Biroz qarab turdim. Menimcha, chuqurlikdan shuncha urinsa ham chiqolmagan, yana tirishib-tirmashar, ammo yana sirgʻanib tushib ketar, qor yopishganidan hoʻl boʻlib ketgan ozgʻin badani sovuqdan dir-dir titrardi...”